Februarminner med Gyda-P

Gyda-Pia, du ligg og kosa dej so gøtt inni sofakroken du. Og høyre kor det susa inni vedaomnen. Ute blæs det, og inne kosa me oss opponde pleddet. Du verda kor me kosa oss. Øyra di ligg på snei og lukta hamster. Du ligg med føtene mot sofaryggen, og haodet i nitti graders vinkel inni kråa. Nasen heng utføre sofaen, so du sniffa i lufta som dingla forbi. Vi he kosa oss i snøven i helga. Rulla oss og rent på akebrett. Det va veldig kjekt, og so vart oss so reine og fine me. Nysnøen lava ned, og oss jogga og sang om utgamle tre. No rulla du dej rundt, og ligg med bakføtene opp etter skuldra mi. Framføtene heng ut i lufta, og nakken halvveis opp på armlenet. Det ser slett ikkje behagelig ut, men du he no dine eigne måta å ligge på du. En gång brukte du dej sjøl som akebrett nedgjønå en bakke med skare. Du rulla og seila ned bakken, og pelsen va akebrettet. Og so oppatt igjen veit du. I dag la oss en ny pinne inn i låsen på fuglekassa oppi furuskogen. Det e viktig å sjå til at fuglekassene e klare til våren. Ej og du e fuglekasse-oppsynsmenn i Vatneskogane vi Pia. Du e vel helst fuglekasse-oppsynshundejente. No lukta det salve og hamsterblanding frå potane dine. Dei e so mjuke og gode atte. Du rykka i foten din som stend rett ut i lufta. Ej tippa det e tungt å halde den der so lenge. No vart venstre bakfot slapp, og datt ned på underarma mi. Den du bruka å okkupere når oss et middag. Då skal du alltid legge frå dej haude opp på underarma mi, og legge snuten nærmast mulig middagsfatet mitt. Då snusa du på middagslukta, og gler dej til å få smake siste resten. Og når du e ekstra heldig so fær du slikke ut av panna me. Dinna jernpanna veit du, når oss he kokt store gryte med lapskaus eller gryte eller suppeaktige ting med god mat nedi. Då fær du slikke gryta ettepå, og du sleika i dej alt, både en og to gånga, du sleika gryta inn i et hjørne - heilt bak kjøleskapet. Det e som regel der ej finn den. Alldeles tom for lapskaus. All sausen e vekke, og kosa sej nedi magen din. Og so må du bæsje. Bæsje den ut attme alt graset du et. Det beste graset du veit e på nabomarka. Du he tatt nokre gode jafsa frå den. Når oss ska hente posten, so sett du tennene nedi plenen, og riv opp ei to-tre tue før du finn den rette. En god munnfull med gras som du tygg og svelg ned på høgkant. Og når du skal bæsje ut att graset, so blir bæsjen lang og rar, og det heng tjue centimeter med gras og dingla ut rompa. Du hoppa frå grøft te grøft og prøva å kvitte dej med dangelbæra. Og boms i bakken so kjem grasbæsjen dinglandes ut og ned i snøven. No he det snart sløkt ut i ovnen, og ej tru oss må gå og legge oss. Klokka e halv ett på natta, og oss ska opp halv sju. Du store mi tid. Men det e berre å komme en tur opponde dyna veit du. Der e det god plass. Og du e no en sånn god og varm bamse å krølle sej rundt. Det ekje mykje so e bedre enn å varme sej på ho Pia klokka kvart over fem en mandags morgon. God natt!